گزارش گوشه‎ای از اقدامات انجام شده توسط ایرانیان در بازسازی عتبات

کار کار عشق است/ ناصر آراسته

پس از سقوط صدام و رژیم بعث عراق و فراهم شدن شرایط جهت حضور بیشتر و پررنگ‎تر شیفتگان اهل‎بیت عصمت و طهارت در عتبات عالیات عراق لزوم گسترش و بازسازی این اعتاب مقدسه جهت رفاه و آسایش زائران بیشتر به‎نظر می‎آمد. با همین هدف و در همین راستا با گرد هم آمدن جمعی از شیفتگان و دوستداران ائمه اطهار (علیهمالسلام) در سال 1383، مجموعه‎ای شکل گرفت که بعد‎ها عنوان ستاد بازسازی عتبات عالیات را برای خود برگزید. این ستاد که مأموریت خود را در چند سال اول بر بازسازی اعتاب مقدسه قرار داده بود، حالا پس از گذشت هشت سال از آغاز شکل‎گیری‎اش اقدام به احداث پروژه‎‎های جدید جهت توسعه و گسترش این حرم‎هاي مقدس کرده است؛ به‎گونه‎ای که در دو سه سال گذشته چندین پروژه با طراحی و مهندسی هنرمندان و مهندسان این مجموعه آغاز و بعضا به سرانجام رسیده است، که در ادامه این گزارش به شرح برخی از پروژه‎‎های بازسازی شده و یا احداثی می‎پردازیم.



پروژه‎‎های کربلای معلی

1- مجتمع خدماتی سیدالشهدا(علیه‎السلام)

ساخت این مجموعه با 13 هزار و 400 متر مربع زیربنا و در پنج طبقه از دیماه 1385 آغاز شده و تا اوایل آبان‎ماه سال جاری، 97 درصد کار به پایان رسیده است. مبلغ مورد نیاز جهت احداث و تجهیز این مجتمع خدماتی چند منظوره در برآورد صورت گرفته 14 میلیارد تومان پیش‎بینی شده است.

از جمله کاربری‎‎های این مجتمع پنج طبقه می‎توان به حسینیه، درمانگاه، غذاخوری مردانه و زنانه، کلاس‎های آموزشی، کتابخانه، آمفی تئاتر، مرکز کامپیوتر، نانوایی، 38 سوئیت و برخی خدمات دیگر اشاره کرد.

2- بیمارستان 120 تختخوابی حضرت زین‎العابدین (علیه‎السلام)

این مجتمع درمانی با مساحتی در حدود 11 هزار و 961 متر مربع و 24 بخش بیمارستانی، در شش طبقه درمانی از چهار اتاق عمل و سه بخش عمومی درمانگاهی تشکیل شده است.

محل احداث این بیمارستان که مزین به نام بیمار کربلا حضرت زین‎العابدین (علیه‎السلام) است در فاصله یک کیلومتری حرم مطهر باب الحوائج اباالفضل عباس (علیه‎السلام) قرار دارد. مراحل ساخت این بیمارستان با اعتباری بیش از 13میلیارد تومان به پایان رسیده و در حال حاضر در مرحله تجهیز ملزومات بیمارستانی‎ست که این مهم خود اعتباری 12میلیاردی را می‎طلبد.

3- تعویض سنگ حرم مطهر امام حسین (علیه‎السلام)

این پروژه که در زمره پروژه‎‎های بازسازی شده ستاد به‎حساب می‎آید، با اعتباری 4 میلیاردی توسط استاد کار‎های ایرانی در حرم حضرت سیدالشهدا (علیه‎السلام) انجام شده است.

زائرانی که در زمان صدام و حتی تا چند سال پس از سقوط رژیم بعث به عتبات عالیات مشرف شده‎اند، احتمالا آثار گلوله‎‎های صدامیان در جریان انتفاضه شعبانیه مردم عراق را بر در و دیوار حرم مطهر به یاد دارند، ستاد بازسازی با تعویض سنگ‎های پیشین و جایگزین کردن مرغوب‎ترین سنگ‎ها در این بارگاه آسمانی، سعی در زدودن این خاطره زشت از اذهان شیعیان و محبین اهل‎بیت در کربلا داشته است، هرچند در حرکتی درخور تقدیر، جهت نشان دادن اوج دنائت بعثیون برخی از سنگ‎ها را با قرار دادن یادداشتی در زیر آن‎ها حفظ کرده‎اند.



برخی پروژه‎‎های انجام شده یا در دست اقدام ستاد در کربلا

1- تأمین و تعویض سنگ حرم حضرت عباس (علیه‎السلام)؛

2- ساخت ضریح مطهر قتلگاه امام حسین (علیه‎السلام)؛

3- ساخت 70 چشمه سرویس بهداشتی در بین‎الحرمین؛

4- تأمین لوستر حرم مطهر حضرت سیدالشهدا (علیه‎السلام)؛

5- بازسازی مقام حضرت علی‎اکبر و علی‎اصغر (علیهما‎السلام)؛

6- راه‎اندازی کارگاه مرمت و شست‎وشوی فرش حرمین کربلا.



پروژه‎‎های نجف اشرف

1- پروژه مرمت و احیای ایوان طلای حرم مطهر امام علی (علیه‎السلام)

این پروژه از شهریورماه 89، با استادکاری هنرمندان ایرانی و با روش ملقمه درجا شروع شده است، طلای پیش‎بینی شده برای این کار 250 کیلوگرم است که تاکنون بخش زیادی از آن توسط مردم مؤمن کشورمان تأمین شده است، هرچند که جهت تکمیل پروژه به مقادیر زیاد دیگری طلا نیاز است.

2- ساخت ضریح مطهر حضرت مسلم (علیه‎السلام)

کار طراحی و ساخت این ضریح بسیار زیبا از آذرماه سال گذشته در باغ فیض تهران آغاز شده و مراحل ابتدایی ساخت اعم از چهارچوب چوبی و طراحی برخی قسمت‎های نقره‎کاری شده به پایان رسیده است، اعتبار تقریبی برای ساخت این پروژه 5/4 میلیارد تومان پیش‎بینی شده که برای تأمین شش کیلو طلا، 900 کیلو مس و 2 هزار و 500 کیلو نقره، موردنیاز است.



سایر پروژه‎‎های انجام شده در نجف اشرف

1- احداث استراحتگاه مسقف زائران در ضلع شمال‎غربی حرم مطهر؛

2- مرمت دیوار مطهر حرم علوی (علیه‎السلام)؛

3- ساخت حسینیه حیدری در شمال شرقی حرم؛

4- تأمین فرش حرم مطهر امام علی (علیه‎السلام)؛

5- مرمت و نصب گریو گنبد مقدس امیرالمؤمنین (علیه‎السلام).



معرفی پروژه‎‎های کاظمین

طلاکاری و مقاوم‎سازی گنبد حرم امام کاظم و امام جواد (علیهما‎السلام)

این اثر زیبا و ماندگار نشانگر اوج عشق و علاقه استادکاران مؤمن و با اخلاص ایرانی است که برای طلاکاری در گنبد این حرم 10 هزار و 261 عدد خشت طلا و برای طلاکاری سه گلدسته اصلی این حرم هزار و 416 عدد خشت طلا به‎کار رفته است و چندی پیش در مراسمی باشکوه مورد بهره‎برداری قرار گرفت.



دیگر پروژه‎هاي صورت گرفته

در کاظمین

1- تعویض سنگ کف و بدنه صحن حرم مطهر پدر و پسر امام رضا (علیه‎السلام)؛

2- اجرای پروژه معرق‎کاری رواق‎‎های مطهر؛

3- ایجاد کارگاه قالی‎شویی؛

4- بازسازی و مرمت مسجد صفویه؛



معرفی پروژه‎‎های سامرا

1- پروژه مقاوم‎سازی و طلاکاری گنبد مطهر امامین عسکریین (علیهم‎السلام)

پس از بمب‎گذاری عوامل خبیث وهابی در سال 85 و تخریب بخش زیادی از گنبد مطهر و فضای اطراف قبور ائمه اطهار(علیهم‎السلام) ستاد، عمده همت خود را بر ساخت و مرمت گنبد و سایر ویرانی‎‎های حاصل از این انفجار نهاد و در همین راستا با پیش‎بینی اعتباری 30 میلیارد تومانی مراحل ساخت و مقاوم‎سازی گنبد مطهر را آغاز کرد که تاکنون و پس از اتمام مرحله ساخت گنبد چینش 17 رج از طلای این گنبد شریف به پایان رسیده است.

2- پروژه آیینه‎کاری حرم مطهر سامرا

از دیگر اقدامات صورت گرفته توسط ستاد در سامرا کار آیینه‎کاری فضای رواق حرم مطهر است که با اعتباری در حدود 2 میلیارد تومان آغاز شده است.



سایر فعالیت‎های ستاد در سامرا

1- پروژه سنگ‎کاری حرم مطهر امامین عسگریین (علیهم‎السلام)؛

2- پروژه طلاکاری ایوان باب القبله حرم مطهر؛

3- پروژه ساخت و تجهیز مضیف (مهمانسرا)حرم ائمه اطهار (علیهم‎السلام)؛

4- ساخت صندوقچه‎‎های قبور امامان، مادر و عمه امام زمان (عجل‎الله‎تعالی‎فرجه‎الشریف)؛

بدیهی است اعتبارات تمامی این پروژه‎ها، از سوی مردم مؤمن و عزیز کشورمان در طی چند سال اخیر و پس از نابودی رژیم بعث عراق صورت گرفته است که این‎همه از عشق وافر هم‎وطنان‎مان به خاندان عصمت و طهارت «علیهم‎السلام» حکایت دارد

گوشه‎نشینی سینماگران؛ انتخاب یا اجبار؟

سال‎‎های دور از خانه/ محمد صابری

نسبت سیاست‎گذاری فرهنگی با تولیدات سینمایی در سه دهه اخیر در موارد بسیاری نسبت مستقیم و روشنی نبوده است. از آن جهت که غالب فیلم‎‎های تأثیرگذار و ماندگار حاصل پشتکار و خلاقیت فردی کارگردان و یا در بهترین حالت نتیجه خلاقیت‎‎های مشترک جمعی محدود از سینماگران حرفه‎ای بوده است. در این میان آن‎چه بیش از سیاست‎‎های ایجابی در عرصه فرهنگ و هنر ایران قابل رصد و بازخوانی به‎نظر می‎رسد، رویکرد‎های سلبی است. واقعیتی که همین امروز و در جغرافیای سینماي قرار گرفته در آستانه دهه 90 هم مشهود و بارز است. پای صحبت فیلم‎ساز و سیاست‎گذار که می‎نشینی همان‎قدر که می‎توانند درباره سیاست‎‎ها و اهداف سلبی یا به‎عبارت ساده‎تر خطوط قرمز و «ممیزی»، بر محور مصادیق سخن بگویند، در حوزه سیاست‎‎های ایجابی و سمت‎وسوی «ریل‎‎گذاری فرهنگی» جز کلیات و شعار چیزی عایدتان نخواهد شد. با همین مقیاس وقتی تاریخ 30 ساله سینمای ایران را مرور می‎کنیم بیش از آن‎که تحولات و جریان‎‎های تولیدی به چشم بیایند، در مقاطع مختلف، این گلایه حذف‎ شده‎‎ها و بیرون‎ماندگان از دایره حمایت‎هاست که به گوش می‎رسد. چه آن‎‎ها که در مقطع ترک‎تازی سینمای جشنواره‎ای مرثیه‎خوان مخاطب بودند و چه آن‎‎ها که در بازه سیطره تولیدات سخیف و بفروش، جای خالی سینمای فرهنگی فضای ذهن‎شان را تسخیر کرده است. از همین دست گلایه‎هاست، گلایه دغدغه‎مندانی که در سال‎‎های میانی دهه 70 به ناگاه جای خالی تولیدات مرتبط با هشت سال دفاع مقدس و انقلاب به چشم‎شان آمد. عده‎ای که از اساس خارج از گود سینما بودند و تنها شعار از فن و فنون از کناره را آموخته بودند، اما جمعی از این دغدغه‎مندان روزگاری خود سکان‎دار سینمای دفاع مقدس بودند و سهمی از ثبت خاطرات جنگ برپرده نقره‎ای داشتند. قسم اول این گروه را که بی‎تردید باید به خود وانهاد، چراکه نه فقط در آن مقطع که هنوز هم از کنار گود فریادگر آرمان‎‎های تغییرشکل یافته خود هستند، اما قسم دوم حکایت دیگری دارند و می‎بایست پای صحبت‎های‎شان نشست. «فیلم‎نامه گلوگاه شيطان 15 سال پیش باید ساخته می‎شد اما نگذاشتند»، این جمله کلیدی اظهارات حمید بهمنی در برنامه تلویزیونی «هفت»، بهانه‎ای به‎دست ما داد تا مروری کوتاه داشته باشیم بر کارنامه فیلم‎سازانی که روزگاری فیلم‎سازی در حوزه جنگ دلیل شهرت‎شان بود و امروز همان موجب مهجور ماندن‎شان شده. قصد آسیب‎شناسی و تیغ کشیدن بر زخم‎های گذشته را نداشتیم، هدف بازخوانی یکی از چندین مثالی است که می‎توان برای اثبات مدعای ابتدای این نوشتار آورد. سینمای دفاع مقدسی که امروز در «نبودش» مرثیه‎سرایی می‎کنیم، هیچ‎گاه و واقعا هیچ‎گاه برای «بودنش» برنامه‎ای نداشته‎ایم. این پرونده ادای دینی است به زحمات دو سینماگر دفاع مقدس که پس از سال‎‎ها دوری از خانه، باردیگر فیلمی روانه پرده سینما‎ها کرده‎اند. فراموش نکنیم «33 روز» و «گلوگاه شیطان» با تمام نقاط ضعف و قوتی که دارند، بازهم محصول دغدغه و پشتکار فردی دو فیلم‎ساز هستند، نه حاصل سیاست‎گذاری کلان مدیران!